Kodowanie za pomocą GSM
Każdy z nas zapewne kiedyś zastanawiał się nad sprawą: jak to właściwie ta technologia telefoniczna działa, że kiedy po jednej stronie mówimy, po drugiej odbiorca nas słyszy? Sprawa jest prosta do opisania, jednak w praktyce takie proste to nie jest. Dźwięk generowany przez ludzki układ mowy w ciągu jego pierwszych 20 milisekund nie zmienia się aż tak drastycznie, ażeby miało to jakąkolwiek odczuwaną różnicę w tym co słyszymy. Tak więc podstawowym zadaniem jest zapisanie tych dwudziestu milisekund i przekazanie jej w formie pakietu bitowego. Pakiet bitowy, jest to zapis owego dźwięku w systemie binarnym. Do kodeków używanych podczas kodowania dźwięku należą: Half Rate codec (HR), Full Rate codec (FR), Enhanced Full Rate codec (EFR), Adaptive Multi Rate codec (AMR) oraz Adaptive Multi Rate – WideBand codec (AMRWB). Obecnie najczęściej używanymi są dwa ostatnie kodeki. Wszystkie kodeki różnią się od siebie przede wszystkim transmisją danych oraz sposobem kodowania. Właśnie z nich po części zrodziła się idea udoskonalania sieci VoIP, które miały przesyłać głos na podobnej zasadzie. Obecnie w niektórych telefonach istnieje możliwość ustawienia metody kodowania i przesyłu dźwięku. Zazwyczaj ogranicza się możliwości do AMR, AMRWB i EFR, choć starsze telefony posiadają opcje FR, jak i HR.