Opis protokołu SIP
Tyle mówi się o wykorzystywaniu protokołów przez sieć VoIP. O co zatem z tym chodzi? Co dają takie protokoły? Otóż protokół SIP (ang. Session Initiation Protocol – protokół inicjowania sesji) umożliwia obsługę podstawowych funkcji dostępnych, np. w telefonach stacjonarnych, czy komórkowych, takich jak dzwonek telefonu, zajętość abonenta, bądź informacja o braku zasięgu. Protokół ten jest protokołem typu peertopeer, co oznacza, że wszystkie komputery w tej sieci mają takie same uprawnienia. Mówi nam to tyle, że osoba z Nigerii może równie dobrze połączyć się z nami, jak i z użytkownikiem siedzącym, na przykład w Nowym Jorku. Domyślnym portem dla niego jest 5060, identyfikacja odbywa się poprzez adres email. Protokół jest niekiedy bardzo podobny do protokołu HTTP, między innymi przez indeksację błędów, czy kodów odpowiedzi. SIP jest zarządzany przez IETF. Elementami sieci SIP są rejestratory SIP, terminale końcowe oraz serwery proxy SIP. Przy niewłaściwej konfiguracji zapory ogniowej (firewall'a) mogą wystąpić problemy związane z użytkowaniem protokołu, tzn zapora skutecznie zablokuje nam program korzystający z SIP. Należy, więc zwrócić na to uwagę. SIP nie kończy swych możliwości tylko i wyłącznie na przesyłaniu dźwięku. Umożliwia także połączenie wideo, oraz audiowideo, dzięki czemu możliwe jest przesyłanie obrazu za pomocą, na przykład kamery internetowej.